Science Experiences Management for Early Childhood

วันจันทร์ที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2557

บันทึกอนุทินครั้งที่ 10

วิชา การจัดประสบการณ์วิทยาศาสตร์สำหรับเด็กปฐมวัย

(Science Experiences Management for Early Childhood )

รหัสวิชา EAED3207

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ จินตนา สุขสำราญ

วัน/เดือน/ปี 21/10/57 ภาคเรียนที่ 1/2557

กลุ่ม102 เรียนวันอังคาร 14:10 - 17:30 ห้อง 434

อาจารย์ให้นำเสนอสิ่งประดิษฐ์ของเล่นจากวิทยาศาสตร์อีกครั้ง ซึ่งทำมาจากวัสดุเหลือใช้โดยอธิบาย

วิธีการเล่น วิธีการทำเเละนำไปใช้กับเด็กปฐมวัยได้อย่างไร เด็กได้อะไรกับกิจกกรมนี้ สิ่งประดิษฐ์ของดิฉัน คือ รถเป่าลม

อุปรณ์

1.เเกนทิชชู

2.กาว

3.สีเมจิก

4.ที่เกาะกระดาษ

5.กระดาษสี

6.กรรไกร

7.ไหมพรม

วิธีการทำ

1.ตัดเชือกออกโดยวัดความยาวจากคอลงมา พอประมาณ

2.นำเเกนทิชชูมาตัดครึ่งเเล้วเจาะรู ประมาณกลางๆทั้งสองฝั่ง

3.วาดรูปอะไรก็ได้ตามใจชอบเเละเเปะลงไปกับเเกนทิชชู

4.นำเชือกมาร้อยเข้ากับรูทั้งสองข้าง

5.มัดเป็นปมให้เเน่นๆ

วิธีการเล่น

ดึงเชือกสลับกันขึ้นลง เเค่นี้ตุ๊กตาของเราก็เรื่อยขึ้นข้างบนกะดุ๊กกะดิกได้

การนำเอาไปใช้

สำหรับความรู้ที่ได้รับในวันนี้ สามารถนำไปใช้ได้คือนำไปจัดกิจกรรมให้กับเด็กปฐมวัยได้เพราะนอกจากจะได้ความสนุกสนานในการเล่นเเล้วยังได้ความรู้ที่สามารถเชื่อมโยงเข้าสู้การเรียนรู้ผ่านรู้เเบบการเรียนเเบบวิทยาศาสตร์อีกด้วย

การประเมินผล

ประเมินตนเอง : เข้าเรียนตรงเวลา ตั้งใจฟังสิ่งที่เพื่อนๆนำเสนอเเละร่วมกิจกรรมภายในห้องเรียน

ประเมินเพื่อน : เพื่อนๆ เเต่งกายถูกระเบียบ เข้าเรียนตรงเวลานำเสนอของเล่นวิทยาศาสตร์ได้ดี มีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมเเละมีการเเสดงความคิดเห็นต่างๆ ที่อาจารย์ซักถาม

ประเมินครูผู้สอน : อาจารย์มีเทคนิคในการสอนที่น่าสนใจ มีการใช้คำถามปลายเปิดเพื่อให้นักศึกษาได้มีส่วนรวมในการใช้ความคิดหาวิธีการต่างๆที่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์

บันทึกอนุทินครั้งที่ 9

วิชา การจัดประสบการณ์วิทยาศาสตร์สำหรับเด็กปฐมวัย

(Science Experiences Management for Early Childhood )

รหัสวิชา EAED3207

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ จินตนา สุขสำราญ

วัน/เดือน/ปี 14/10/57 ภาคเรียนที่ 1/2557

กลุ่ม102 เรียนวันอังคาร 14:10 - 17:30 ห้อง 434

อาจารย์ให้นำเสนอสิ่งประดิษฐ์ของเล่นจากวิทยาศาสตร์ ซึ่งทำมาจากวัสดุเหลือใช้โดยอธิบาย

วิธีการเล่น วิธีการทำและนำไปใช้กับเด็กในเรื่องอะไร เด็กได้อะไรจากกิจกรรมนี้

การประยุกต์ใช้

สามารถนำไปใช้เป็นสื่อการเรียนการสอนให้แก่เด็กได้

การประเมิน

ตนเอง : ตั้งใจฟังเพื่อนรายงานดี มีคุยบ้างเป็นบางครั้ง แต่งกายเรียบร้อย

เพื่อน: มีพูดคุยเสียงดังเป็นบางครั้ง แต่งกายเรียบร้อย

อาจารย์ : สรุปได้เข้าใจง่ายและให้นักศึกษาไปค้นคว้าหาข้อมูลเพิ่มเติมได้ดี

บันทึกอนุทินครั้งที่ 8

วิชา การจัดประสบการณ์วิทยาศาสตร์สำหรับเด็กปฐมวัย

(Science Experiences Management for Early Childhood )

รหัสวิชา EAED3207

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ จินตนา สุขสำราญ

วัน/เดือน/ปี 7/10/57 ภาคเรียนที่ 1/2557

กลุ่ม102 เรียนวันอังคาร 14:10 - 17:30 ห้อง 434

*ในวันนี้ไม่มีการเรียนการสอนเพราะเป็นสัปดาห์ของการสอบกลางภาคของภาคเรียนที่ 1

บันทึกอนุทินครั้งที่ 7

วิชา การจัดประสบการณ์วิทยาศาสตร์สำหรับเด็กปฐมวัย

(Science Experiences Management for Early Childhood )

รหัสวิชา EAED3207

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ จินตนา สุขสำราญ

วัน/เดือน/ปี 30/09/57 ภาคเรียนที่ 1/2557

กลุ่ม102 เรียนวันอังคาร 14:10 - 17:30 ห้อง 434

ในวันนี้อาจารย์ได้ยกเลิกคลาส จึงไม่มีการเรียนการสอน เนื่องจากว่าในวันนั้นอาจารย์ติดธุระงานและได้แจ้งแล้วว่าจะมาเข้าสอนช้ากว่าเวลาปกติหน่อย ให้นักศึกษารอเรียน แต่เนื่องด้วยฝนตกหนักมาก ทำให้เพื่อนๆบางส่วนก็ได้กลับบ้านไปแล้วและคงคิดว่าอาจารย์ไม่สอนแล้วด้วย เพราะรอเป็นเวลานานแล้ว หัวหน้าห้องเลยโทรแจ้งกับอาจารย์ให้ทราบว่าเพื่อนๆกลับไปแล้วเป็นส่วนใหญ่ อาจารย์จึงยกเลิกการเรียนการสอนในวันนี้

วันอังคารที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2557

บทความ

     วิทยาศาสตร์เป็นยาขมสำหรับเด็ก ๆ จริงหรือ ? ถ้าเด็ก ๆ เรียนวิทยาศาสตร์ตั้งแต่ชั้นอนุบาลจะยากเกินไปไหม ? ควรจะให้เด็ก ๆ     อนุบาลเรียนรู้วิทยาศาสตร์อย่างไร ? คำถามเหล่านี้ต่างพ่อแม่ผู้ปกครอง และแม้แต่คุณครูเองก็ยังสงสัยอยู่  แท้จริงแล้ววิทยาศาสตร์คือความพยายามของมนุษย์ที่จะเรียนรู้และทำ ความเข้าใจกับสิ่งรอบตัวและตัวตนของตนเอง ซึ่งความพยายามเช่นนี้จะติดตัวกับมนุษย์เรามาตั้งแต่
                 แรกเกิด เห็นได้จากธรรมชาติของเด็กที่มีความอยากรู้อยากเห็น ช่างสังเกตและคอยซักถามเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ ที่พวกเขาเจอ และบางครั้งก็เป็นคำถามที่ยากเกินกว่าที่ผู้ใหญ่จะให้คำตอบ

ผู้ใหญ่ หลายคนที่ไม่เข้าใจในธรรมชาติความเป็นนักวิทยาศาสตร์ตัวน้อยๆ ของเด็ก จึงปิดกั้นโอกาสทางการเรียนรู้ของพวกเขาโดยการไม่ให้ความสนใจกับคำถามและการ ค้นพบแบบเด็กๆ หรือไม่ได้จัดประสบการณ์การเรียนรู้ที่จะส่งเสริมและต่อยอดทักษะและแนวคิด ที่ถูกต้องให้กับเด็กอย่างเหมาะสมซึ่งนั่นทำให้การพัฒนาทักษะของเด็กต้องขาดตอนไปอย่างน่าเสียดาย

ดร. วรนาท รักสกุลไทย นักการศึกษาปฐมวัย ผู้อำนวยการโรงเรียนเกษมพิทยา (ฝ่ายอนุบาล) กล่าวว่า "เราคงทราบดีกันอยู่แล้วว่าวิทยาศาสตร์มีความสำคัญเพียงใด แต่สำหรับเด็กอนุบาล แนวทางการสอนต่างหากที่จะทำให้เด็กสนใจ สิ่งสำคัญที่สุดคือครูต้องแม่นยำในพัฒนาการของเด็กเพื่อที่จะสามารถจัดการเรียนรู้ได้สอดคล้องกับความสามารถของเด็ก รวมถึงต้องอย่าลืมเรื่องจินตนาการที่มีอยู่สูงในเด็กวัยนี้"  ทั้ง นี้ การส่งเสริมพัฒนาการของเด็กปฐมวัยในด้านวิทยาศาสตร์นั้น อาจไม่จำเป็นต้องแยกออกมาสอนเป็นวิชาวิทยาศาสตร์ และอาจไม่ต้องกล่าวคำว่าวิทยาศาสตร์เมื่อให้เด็กทำกิจกรรมเลยด้วยซ้ำ เพียงแต่ครูปฐมวัยควรจะตระหนักรู้ว่ากิจกรรมที่จัดให้กับเด็กในแต่ละช่วง เวลานั้นเป็นการส่งเสริมทักษะและแนวคิดทางวิทยาศาสตร์อะไรให้กับเด็กๆ และควรจะจัดกิจกรรมอย่างไรเพื่อจะสามารถตอบสนองและต่อยอดธรรมชาติการเรียนรู้ของเด็กได้อย่างเป็นระบบ

                 ดร.เทพกัญญา พรหมขัติแก้ว นักวิชาการสาขาวิทยาศาสตร์ประถมศึกษา สสวท. กล่าวถึงแนวทางในการสอนวิทยาศาสตร์สำหรับเด็กอนุบาลว่า"แนวทางขอสสวท.คือต้องการให้คุณครูบูรณาการวิทยาศาสตร์เข้าไปในการเรียนการสอนปกติของ เด็ก ๆ ซึ่งครูและนักการศึกษาปฐมวัยอาจจะมีคำถามว่าจะต้องแยกวิทยาศาสตร์ออกมาเป็นอีกวิชาหนึ่งไหม จริง ๆ คือไม่ต้อง เพราะการเรียนรู้ในระดับปฐมวัยจะเน้นการเรียนรู้แบบองค์รวม ไม่ต้องแยกเป็นวิชาเพราะวิทยาศาสตร์คือกระบวนการการเรียนรู้ อยากให้คุณครูมองว่า มันคือการเรียนรู้ธรรมชาติรอบตัวของเด็กๆ" " สำหรับปัญหาที่พบในขณะนี้ก็คือ บางครั้งเด็กมีคำถาม แล้วครูตอบไม่ได้ เพราะเราก็ต้องเข้าใจครูปฐมวัยด้วยว่า อาจไม่มีพื้นฐานในสายวิทย์มากนัก ดังนั้นเมื่อครูเกิดตอบคำถามเด็กไม่ได้ก็จะเกิดหลายกรณีตามมา เช่น ครูบอกเด็กว่า เธออย่าถามเลย เด็กก็ถูกปิดกั้นการเรียนรู้ไปเสียอีก กับอีกแบบคือ ครูตอบคำถามเด็ก ซึ่งกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ควรจะเป็นการเรียนรู้ไปด้วยกัน ให้เด็กหาคำตอบด้วยตัวเอง ไม่ใช่รอให้ครูหามาป้อน และถ้าครูตอบผิดเด็กก็อาจจำไปผิด ๆ ได้"
               นอกจากนี้ ดร.เทพกัญญา ยังได้ให้แนวทางในการ "สืบเสาะความรู้ทางวิทยาศาสตร์สำหรับเด็ก" อันประกอบแนวทางปฏิบัติ 5 ข้อดังนี้

1. ตั้งคำถามที่เด็กสามารถตรวจสอบได้ด้วยตัวเอง เช่น คำถามเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมรอบ ๆ ตัว หรือโลกของเรา

2. ออกไปหาคำตอบด้วยกัน เนื่องจากคำถามในระดับเด็กอนุบาลมักจะเปิดกว้าง ดังนั้นการค้นหาคำตอบอาจมีครูคอยช่วยจัดประสบการณ์ให้เด็กตามที่เขาตั้งขึ้น

3. เมื่อขั้นสองสำเร็จ เด็กจะเอาสิ่งที่เขาค้นพบมาไปตอบคำถามของเขาเอง ในขั้นนี้คุณครูอาจช่วยเสริมในแง่ของความครบถ้วนสมบูรณ์หรือในด้านของเหตุและผล

       4. นำเสนอสิ่งที่เขาสำรวจตรวจสอบมาแล้วให้กับเพื่อน ๆ

5. การนำสิ่งที่เด็กค้นพบคำตอบนั้นไปเชื่อมโยงกับคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์

       สำหรับข้อ 5 นั้น ดร.เทพกัญญากล่าวว่า ในระดับเด็กอนุบาลอาจยังไม่สามารถก้าวไปถึงจุดนั้นได้ อาจต้องเป็นเด็กชั้นประถมศึกษาขึ้นไป แต่คุณครูก็ไม่ควรละเลย หากมีเด็กอนุบาลบางคนเข้าใจ คุณครูก็อาจช่วยให้เขาสามารถอธิบายได้แบบวิทยาศาสตร์ แต่ถ้าไม่ถึงก็ไม่จำเป็นต้องเคี่ยวเข็ญเด็ก ๆ แต่อย่างใดไม่ เพียงแต่คุณครูและโรงเรียนที่จะเป็นผู้ส่งเสริมทักษะด้านวิทยาศาสตร์ให้กับ เด็ก ๆ แต่พ่อและแม่เองนั้นก็มีบทบาทมากเช่นกัน แนวทางดี ๆ ข้างต้นอาจเป็นอีกหนึ่งตัวช่วยให้เด็ก ๆ และครอบครัวในยุคต่อไปเข้าใจ และรักใน "วิทยาศาสตร์" ได้มากขึ้นก็เป็นได้ค่ะ

บันทึกอนุทินครั้งที่ 6

วิชา การจัดประสบการณ์วิทยาศาสตร์สำหรับเด็กปฐมวัย

( Science Experiences Management for Early Childhood )

รหัสวิชา EAED3207

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ จินตนา สุขสำราญ

วัน/เดือน/ปี 23/09/57 ภาคเรียนที่ 1/2557

กลุ่ม102 เรียนวันอังคาร 14:10 - 17:30 ห้อง 434

การนำประยุกต์ใช้

เราสามารถนำความรู้ที่ได้ในวันนี้ ไปใช้ในอนาคตได้ เกี่ยวกับเรื่องวิทยาศาสตร์สำหรับเด็กปฐมวัย ซึ่งมีความจำเป็นอย่างมากสำหรับเด็ก เพราะสิ่งต่างๆที่ของเเต่ล่ะกลุ่มได้นำมานี้ก็คือสิ่งแวดล้อมรอบๆตัวเรา และเด็กก็เคยเห็นทำให้เด็กได้มีความเข้าใจมากยิ่งขึ้นเเละรู้ว่าสิ่งนี้มีประโยชน์เเละมรกี่สายพันธุ์

การประเมิน

- ตนเอง ตั้งใจเรียนบ้าง คุยกันบ้างในระหว่างที่อาจารย์สอน แต่ก็ยังมีการจดบันทึกทุกครั้งที่เรียน เเต่งกายเรียบร้อย

- เพื่อน มีการส่งเสียงดังกันบ้าง แต่ก็ช่วยกันตอบคำถาม เเต่งกายเรียบร้อย

- อาจารย์ผู้สอน มีการสอนเนื้อหาได้เข้าใจ และมักจะใช้คำถามปลายเปิดในการถาม แล้วให้นักศึกษาทุกคนมีส่วนร่วมในการตอบคำถาม มีการนำเสนอ เพาว์เวอร์พอย ให้นักศึกษาเข้าใจมากยิ่งขึ้น

บันทึกอนุทินครั้งที่ 5

วิชา การจัดประสบการณ์วิทยาศาสตร์สำหรับเด็กปฐมวัย

( Science Experiences Management for Early Childhood )

รหัสวิชา EAED3207

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ จินตนา สุขสำราญ

วัน/เดือน/ปี 16/09/57 ภาคเรียนที่ 1/2557

กลุ่ม102 เรียนวันอังคาร 14:10 - 17:30 ห้อง 434

สรุปความรับของเเสง

ความลับของเเสง

แสงคือคลื่นชนิดหนึ่งเหมือนกับคลื่นของน้ำทะเลมีความยาวของแสงสั้นมากและในขณะเดียวกันก็มีคลื่นที่เร็วมาก 300,000 ก.ม ต่อวินาที และแสงมีความสำคัญมากกับการดำเนินชีวิตของคน พืช และสัตว์ ถ้าเกิดเราอยู่ในที่มืดแล้วจู่ๆก็เกิดแสงสว่างขึ้นมา เราจะเกิดอาการแสบตา เพราะเกิดจากการปรับตัวกับแสงสว่างไม่ทัน การเปลี่ยนแปลงปริมาณแสงเร็วเกินไป

สาเหตุที่เราสามารถมองเห็นวัตถุได้นั้น ก็เพราะว่า แสงส่องมาโดนวัตถุแล้วก็สะท้อนจากวัตถุเข้ามาสู่ตาของเรา

วัตถุบนโลกมีทั้งหมด 3 แบบ

1.วัตถุโปร่งแสง คือ แสงทะลุผ่านไปได้บางส่วน มองเห็นไม่ชัด

3.วัตถุโปร่งแสง คือแสงผ่านไปปได้ทั้งหมด สามารถมองเห็นได้ชัดเจน

4.วัตถุทึบแสง คือ ดูดกลืนแสงบางส่วนไว้แล้วสะท้อนส่วนที่เหลือเข้าตาเรา

ในหลักการสะท้อนของแสง เมื่อแสงสะท้อนจากวัตถุจะพุ่งไปทางทิศทางตรงกันข้ามกับทิศทางของแสงที่สองลงมาตลอดเวลา เช่นเดียวกับการสองกระจก มักจะกลับข้างกับตัวเราเสมอ เหมือนกับการที่เราใส่นาฬิกาข้างขวา แต่เมื่อเราส่องกระจกก็จะกลายเป็นนาฬิกาข้างซ้าย เป็นต้น

ตา ของเรานั้นมีรูเล็กๆ เรียกว่า รูรับแสง เมื่อผ่านรูรับแสงก็จะกลับหัว แต่ที่เราเห็นภาพเป็นปกตินั้น เพราะว่าสมองกลับภาพเป็นปกติโดยอัตโนมัตินั้นเอง

การหักเหของแสง เกิดขึ้นเพราะแสงเดินทางผ่านวัตถุหรือตัวกลางคนละชนิดกัน เช่น เมื่อแสงเดินทางผ่านอากาศเข้าสู่ตู้กระจกที่มีน้ำ น้ำนั้นจะมีความหนาแน่นกว่าอากาศ ทำให้แสงเคลื่อนไปได้ช้ากว่าในอากาศ เส้นทางการเดินของแสงจึงหักเหไปด้วย จากนั้นเมื่อแสงพุ่งจากน้ำเข้าสู่อากาศ แสงก็จะเคลื่อนที่ได้เร็ว เส้นทางการเดินเคลื่อนที่ของแสงจึงกลับมาเป็นเหมือนเดิม

เงา เป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับแสง เกิดขึ้นได้เพราะแสง ป็นหลักธรรมชาติคือเงาของวัตถุทีี่จะเกิดขึ้นจากแสงที่เดินทางเป็นเส้นตรงไปเรื่อยๆ เมื่อมีวัตถุเข้ามาขวางทางเดินของแสงไว้ พื้นที่ด้านหน้าของวัตถุ แสงส่องไปไม่ถึงเลยไม่มีการสะท้อนเกิดขึ้น จึงเกิดเป็นพื้นที่สีดำๆ ก็คือเงา นั่นเอง

การนำไปใช้ประโยชน์

สามารถนำเนื้อหาที่เรียน นำไปใช้เป็นความรู้ให้เเก่ได้ในอนาคต สามารถนำมาจัดกิจกรรมให้เเก่เด็กได้

การประเมิน

- ตนเอง ตั้งใจเรียนบ้าง คุยกันบ้างในระหว่างที่อาจารย์สอน แต่ก็ยังมีการจดบันทึกทุกครั้งที่เรียน เเต่งกายเรียบร้อย

- เพื่อน มีการส่งเสียงดังกันบ้าง แต่ก็ช่วยกันตอบคำถาม เเต่งกายเรียบร้อย

- อาจารย์ผู้สอน มีการสอนเนื้อหาได้เข้าใจ และมักจะใช้คำถามปลายเปิดในการถาม แล้วให้นักศึกษาทุกคนมีส่วนร่วมในการตอบคำถาม มีการนำเสนอ เพาว์เวอร์พอย ให้นักศึกษาเข้าใจมากยิ่งขึ้น